Ιστορίες της ζωής

Η γερόντισσα Γαβριηλία ήταν η μοναχή της ορθοδόξου εκκλησίας που έγινε διεθνώς γνωστή για το μοναδικό της χάρισμα ως πνευματική οδηγός.  Την χαρακτήριζε ένας πνευματώδης και ευφυέστατος νους που ποτέ δεν θάμπωσε με την ηλικία. διέθετε ενθουσιασμό και προθυμία όταν βοηθούσε τους άλλους, όποιο κι αν ήταν το κόστος σε χρόνο η αφοσίωση. Πάνω από όλα όμως, διέθετε μία σπάνια ικανότητα να κατανοεί όσους την πλησίαζαν για καθοδήγηση. Στην εμφάνιση ήταν μικρόσωμη αλλά γεμάτη ζωντάνια. διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής της μία νεανική φρεσκάδα και μία ακτινοβολία που αντανακλούσε σε όλους και μαρτυρούσε την εσωτερική της εν Χριστώ ζωή. (Canon E. Every, 1992) Είχε πει κάποτε σε μία της φίλη: "Το περίεργο είναι ότι, ενώ ο άνθρωπος συχνά αναζητεί την θεία έμπνευση σε ερειπωμένους ή παλαιούς ναούς, δεν μπορεί να την βρει στα ανθρώπινα ερείπια... Τι κρίμα..." Η πίστη της και η τεράστια ελευθερία που της έδινε, δεν μπορούσε να συγκρατηθούν μέσα της. Όπου πέρασε, αυτές ξεχείλιζαν και παρέσερ...

Αρχή και τέλος με καλό λογισμό Ένας νέος μοναχός, που προσπαθούσε να αγωνίζεται με φιλότιμο, θέλησε μία μέρα να ρωτήσει τον Γέροντα για το πώς να εφαρμόζει τη νηστεία και πόσο να νηστεύει. Η απάντηση που έλαβε τον εντυπωσίασε: -Δεν έχει σημασία πόση νηστεία κάνεις, αλλά με τι λογισμό νηστεύεις και σε τι αποσκοπείς! Ο Θεός δεν κοιτάζει το τι κάνουμε, αλλά το πως το κάνουμε και για ποιο σκοπό (Με ποιο λογισμό, κατά την καλογερική ορολογία). Για να διασαφηνίσει, μάλιστα τον λόγο του, του διηγήθηκε το εξής περιστατικό:  -Ήταν ένας νεαρός στην Αυστραλία, ο οποίος είχε μεγάλη ευλάβεια και ταπείνωση. Κάποια μέρα αναλογιζόταν όλες τις ευεργεσίες του Θεού που του είχε προσφέρει στο διάβα της ζωής του και από την ενθύμησή τους κατανύχθηκε τόσο η ψυχή του, ώστε αποφάσισε έτσι σαν ένα μικρό αντίδωρο στις ευεργεσίες του Θεού, να κάνει λίγη νηστεία. Σκεφτόταν ότι ο αναμάρτητος κύριος για χάρη των δικών μας αμαρτιών νήστεψε 40 μέρες και αναλογιζόταν πόσο περισσότερο πρέπει να νηστέψουμε εμείς που...