Ιστορίες της ζωής

  Χριστίνα μου είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά να σε φιλοξενώ στις «Ιστορίες ζωής» μιας και η δική σου παιδική ιστορία έχει κάτι από τους παιδικούς μας φόβους: το σκοτάδι. Είμαι σίγουρη πως αν την διάβαζα τότε που ήμουν παιδί θα είχα δει το σκοτάδι με άλλο μάτι, αφού αυτό είναι ακόμα και σήμερα ένας από τους μεγαλύτερούς μου φόβους. Ο Σκοταδούλης όμως έρχεται για να φωτίσει και να ομορφύνει τις νύχτες των παιδιών μας, αλλά και να τα διδάξει πόσο σημαντικό είναι τελικά η μέρα να παραδίνει την σκυτάλη στη νύχτα και παντού να επικρατεί σκοτάδι και ηρεμία. Πριν μιλήσουμε για το όμορφο αυτό βιβλίο που εσύ υπογράφεις πάμε να σε γνωρίσουμε καλύτερα. 1.    Πες μας από που κατάγεσαι και με τι ασχολείσαι.  Α  Αγαπητή Ζωή, ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και την ευκαιρία που μου δίνεις να μιλήσω για το παραμύθι μου «Ο Σκοταδούλης και ο Μανδύας της νύχτας» από τις εκδόσεις    Οσελότος. 1.   Γ εννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, με καταγωγή από την Καρδί...

Αρκετά χρόνια πριν ένα ήσυχο βράδυ όταν έβαζα τα δύο μου πρώτα παιδιά για ύπνο ήρθε σαν από θεία φώτιση η ιστορία για το Μπαουλάκι της Αγάπης, βέβαια όχι ακριβώς έτσι όπως υπάρχει στο βιβλίο...αλλά κάπως έτσι... Την ίδια εκείνη βραδιά την κατέγραψα σ' ένα πρόχειρο τετράδιο για να μην την ξεχάσω. Μετά από λίγες μέρες θυμάμαι έγραφα κι έσβηνα για να μπορέσω να την κάνω πιο δελεαστική στα παιδιά και να της δώσω ένα υπέροχο κι απρόσμενο τέλος εξηγώντας τους έτσι πως η αγάπη είναι αυτή που δίνει την πραγματική ομορφιά στη ζωή... Η ιστορία γράφτηκε...αλλά με τον καιρό ξεχάστηκε. Τα παιδιά μεγάλωναν και στην οικογένεια είχαν προστεθεί κι άλλα δύο παιδιά. Οι υποχρεώσεις όλο και αυξάνονταν. Χρόνο για γράψιμο πια δεν είχα, αλλά ούτε και μυαλό για να καταγράψω τις ιστορίες που τους διηγόμουν κάθε βράδυ...ώσπου το τετράδιο καταχωνιάστηκε σε ένα ασπρόμαυρο χάρτινο διακοσμητικό μπαούλο στο παιδικό δωμάτιο που μέσα φύλαγα ενθύμια των παιδιών από το σχολείο. Μια μέρα κι ενώ έβαζα σε τάξη τα πράγμα...