"Το Νούφαρο του Ποταμού" της Μάντυ Τσιπούρα
"ΤΟ ΝΟΥΦΑΡΟ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ" Πολλές φορές δεν χρειάζεται να μιλάς, τα λένε όλα τα βλέμματα. Όπως χθες που ξύπνησα και σε είδα στο προσκέφαλό μου να με κοιτάζεις με τόση ζεστασιά προσφέροντάς μου το αγαπημένο μου λουλούδι, ένα νούφαρο. Σκέφτομαι τότε που ήμασταν παιδιά και τρέχαμε στο ποτάμι. Παίζαμε ατέλειωτες ώρες στις λασπερές όχθες του πετάγοντας νερά ο ένας στον άλλο. Τρέχαμε, ξεκαρδιζόμασταν και το βράδυ επιστρέφοντας κατάκοπα σπίτι, η μαμά με φωνές, μας έβαζε για μπάνιο. Συνέχεια μας μάλωνε και μας απαγόρευε να ξαναπάμε εκεί, μα εμείς δεν ακούγαμε. Θυμάμαι αυτό το βλέμμα σου, συνωμοτικό και καθησυχαστικό συνάμα, το τόσο γνώριμο και ζεστό που μου έλεγε: "Θα πάμε, θα ξεγελάσουμε την μαμά και τίποτα δε θα καταλάβει. Θα δεις." Τότε πάντα μου πρόσφερες ένα νούφαρο του ποταμού, σαν υπόσχεση θετικής έκβασης Έτσι και τώρ...