Ιστορίες της ζωής

Αρκετά χρόνια πριν ένα ήσυχο βράδυ όταν έβαζα τα δύο μου πρώτα παιδιά για ύπνο ήρθε σαν από θεία φώτιση η ιστορία για το Μπαουλάκι της Αγάπης, βέβαια όχι ακριβώς έτσι όπως υπάρχει στο βιβλίο...αλλά κάπως έτσι... Την ίδια εκείνη βραδιά την κατέγραψα σ' ένα πρόχειρο τετράδιο για να μην την ξεχάσω. Μετά από λίγες μέρες θυμάμαι έγραφα κι έσβηνα για να μπορέσω να την κάνω πιο δελεαστική στα παιδιά και να της δώσω ένα υπέροχο κι απρόσμενο τέλος εξηγώντας τους έτσι πως η αγάπη είναι αυτή που δίνει την πραγματική ομορφιά στη ζωή... Η ιστορία γράφτηκε...αλλά με τον καιρό ξεχάστηκε. Τα παιδιά μεγάλωναν και στην οικογένεια είχαν προστεθεί κι άλλα δύο παιδιά. Οι υποχρεώσεις όλο και αυξάνονταν. Χρόνο για γράψιμο πια δεν είχα, αλλά ούτε και μυαλό για να καταγράψω τις ιστορίες που τους διηγόμουν κάθε βράδυ...ώσπου το τετράδιο καταχωνιάστηκε σε ένα ασπρόμαυρο χάρτινο διακοσμητικό μπαούλο στο παιδικό δωμάτιο που μέσα φύλαγα ενθύμια των παιδιών από το σχολείο. Μια μέρα κι ενώ έβαζα σε τάξη τα πράγμα...