Σάββας Κοντόγιαννος "Από την οικοδομή στη ζωγραφική"
Σαράντα ολόκληρα χρόνια τα χέρια του πατέρα μου, Σάββα Κοντόγιαννου, μάτωναν, καίγονταν ή πάγωναν σηκώνοντας σίδερα της οικοδομής. Η ζωή δύσκολη, οι υποχρεώσεις πολλές και οι επιλογές της μετρημένες. Το μεροκάματο ήταν αναγκαίο κι ο ελεύθερος χρόνος σχεδόν ανύπαρκτος. Άσε και που να υπήρχε η δυνατότητα να τεμπελιάσει, με τόση κούραση, η επιλογή του ήταν να μείνει ξαπλωμένος στον σουφά ή να γαληνέψει αγναντεύοντας τη θάλασσα και ψαρεύοντας. Για τη ζωγραφική ούτε λόγος! Ήξερα πως ο πατέρας μου είχε ταλέντο, πως όταν έπιανε μολύβι στα χέρια του κι έβλεπε μια εικόνα θα την αποτύπωνε σαν καρμπόν στο χαρτί. Κι εμένα μ' είχε ζωγραφίσει μια φορά και το χαμόγελο μου δεν έλεγε να φύγει από τα χείλη μου. Κι ύστερα ήρθε η σύνταξη κι ο ελεύθερος χρόνος ήταν πια άπλετος. Και τότε ήταν η κατάλληλη στιγμή για να ανθίσει το ταλέντο του. Άρχισε να παρακολουθεί εκπομπές στην τηλεόραση και στο you tube. Παρήγγειλε παλέτα, χρώματα, πινέλα και σ ένα μικρό δωμάτιο έστησε τ...