Ιστορίες της ζωής

Ήθελα μόνο να μ' αγαπάς... Η Μαρία δούλευε κάποτε σ’ ένα ταξιδιωτικό γραφείο. Με όλους τους συνεργάτες της είχε καλές σχέσεις ακόμα και με τον κύριο Ορέστη, που ήξερε πως ήταν άθεος και που συχνά χωρίς να χάσει ευκαιρία κακολογούσε και υποβάθμιζε τον Κύριο Ιησού Χριστό.  Πολλές φορές προσευχήθηκε η Μαρία για τον κύριο Ορέστη, να του δώσει ο Θεός φώτιση και να τον οδηγήσει στην Αλήθεια της πίστης, αλλά και στην χαρά που βρίσκει κανείς μέσα στην αγάπη του Θεού. Ο καιρός όμως περνούσε και ο κύριος Ορέστης συνέχιζε να βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην απιστία του.  Κάποια μέρα είχε έρθει στο γραφείο μια ηλικιωμένη κυρία. Ήθελε να ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους. Για αυτήν, όπως είπε και η ίδια, ήταν όνειρο ζωής να περπατήσει στους δρόμους που περπάτησε και ο Κύριος. Εκείνη τη μέρα η Μαρία είχε πολλή δουλειά κι έτσι ανέλαβε να την εξυπηρετήσει ο κύριος Ορέστης. Στο άκουσμα ότι η γριούλα θέλει να ταξιδέψει στους Αγίους τόπους εκείνος γέλασε κοροϊδευτικά. Όταν επίσης την άκουσε να δοξάζ...

  Ένα αλλιώτικο Πάσχα Πρωινό Μ. Δευτέρας. Η εβδομάδα των Αγίων Παθών ξεκινά μα εγώ νομίζω πως για ολόκληρη την ανθρωπότητα έχει ξεκινήσει εδώ και λίγους μήνες. Φορτωμένοι στην πλάτη τον βαρύ σταυρό της πανδημίας όλοι σπεύδουν ν΄ ανέβουν έναν αλλιώτικο Γολγοθά. Η σταύρωση όλων αργή και βασανιστική. Όλοι κοιτούν ψηλά, καρτερούν την Ανάσταση. Παράλυτη η ψυχή από τον φόβο, τη λύπη, το άγχος της επόμενης μέρας. Η ελπίδα σαν φλόγα κεριού λαμπυρίζει σε κάθε ψυχή και πασχίζει να μην σβήσει.  «Δεν έχουμε το δικαίωμα να την αφήσουμε να σβήσει» φωνάζω στον εαυτό μου κάθε που τον πιάνω να λιγοψυχεί.  Η ώρα οχτώ το πρωί. Το σπίτι δεν με χωρά. Ανεβαίνω στην ταράτσα του σπιτιού και χαζεύω τη θέα του χωριού που απλώνεται μπροστά μου. Ανασαίνω βαθιά. Προσπαθώ να γεμίσω την καρδιά με μυρωδιές της Άνοιξης. Σήμερα όσο τίποτα άλλο χρειάζομαι τη γλύκα των ανθών από τις πορτοκαλιές, τη μυρωδιά του γιασεμιού από τον κήπο της γειτόνισσας. Η φύση πάντα μιλά σιωπηλά και παρηγορεί.  Σε όλο το χ...