"Μέντα" γράφει ο Σπύρος Στογιάννης

 

Μέντα

Μόνο η σβησμένη γεύση της μέντας

απ΄ την ανάσα σου, έμεινε οικεία.

Έκτοτε, στοιβάχτηκαν πάνω μας τα χρόνια

σα μυλόπετρες

Κέντησαν το κορμί μεθοδικά, πήρε σχήμα η απουσία,

λίμνασαν οι πόθοι στις καμπύλες του,

στάμπα ανεξίτηλη σε ρούχο αφόρετο.  

Κι η μνήμη ξεθωριάζει, τι να περισυλλέξει

κι εκείνη η έρμη, μέσα στον πανικό;

Κούτσα- κούτσα τα βολεύω,

Αν με ρωτάς, βεβαίως.

Γιατί κι αυτό, παρέμεινε ζητούμενο μέσα στα χρόνια

Οι εραστές δεν έχουν δεύτερη ευκαιρία

Μία συν μία οι βολές τους,

Το κέρμα που κύλησε από τα δάχτυλά σου, έμεινε όρθιο

Ούτε κορώνα, μήτε και γράμματα.

Αιώνια κλήση σε αναμονή,

λαθραίος βίος, σε ουδέτερη ζώνη

Και γύρω κυανόκρανοι απεσταλμένοι

Πετούν τις γόπες τους στο χώμα

Σβήνουν τα χνάρια που άφησαν τα ωραία σου πόδια.

Κι ας είναι κάποια σώματα να βρίσκουν συμμετρία

Ούτε αυτό αρκεί, καθώς γυρίζουν γύρω μας

Παιδιά, δουλειές, πένθη,

ακάλυπτες επιταγές, μαραμένες υποσχέσεις.

Κι ήθελα τόσο τα μάτια σου,

Ζήλεψα εκείνο το ανεξερεύνητο τους βάθος,

Και, τι αστείο πια,

Μόνο οι τσίχλες μέντας απέμειναν -πεισματικά-

 να σε θυμίζουν.

Τώρα, που μας χωρίζουν μια θάλασσα,

δυο σώματα και μια ζωή

μέσα στη ζωή.

Σπύρος Στογιάννης

11/2/2021

(Το παρόν ποίημα είναι πρωτότυπο έργο μου Image από το εργαστήρι δημιουργικής γραφής του Δ.Κ.Σ.Μ. με εκπαιδεύτρια την κ. Ειρήνη Ντέλλα). 

Μικρό βιογραφικό.

Ο Σπύρος Στογιάννης εργάζεται ως Κοινωνικός Λειτουργός-Στέλεχος Πρόληψης, στο Κέντρο Πρόληψης Δίοδος. Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην Αιδηψό και διαμένει στη Ρόδο από το 2009. Είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο Ραδιόφωνο Λυχνάρι 91,4. Αγαπά τη λογοτεχνία,  ενίοτε σκαρώνει και τα δικά του σχέδια επί χάρτου ως μέλος στο "αγέρι γραφής"