"ΦΩΛΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ" της Μαρίας Αϊβάζη Ζαγόρα
ΦΩΛΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
Κοίταξε ψηλά και το χαμόγελο της χάθηκε στην απεραντοσύνη των γκρίζων σύννεφων που είχαν καλύψει τον μέχρι πρότινος μπλε ουρανό που την συντρόφευε στον δρόμο τον θαλασσινό για το νησί.
Δεν βαριέσαι μονολόγησε, πήρε το σακίδιο της και κατέβηκε από το πλοίο. Άλλαξαν οι εποχές και οι μήνες δώσαν και απλώθηκε φθινόπωρο στην μέση του Αυγούστου.
Είχε καθιερωθεί πια το ραντεβού της παρέας τα τελευταία πέντε χρόνια. Τι κι αν μεσολάβησε εικοσαετία αποχής της σχολικής τους συμμορίας;
Είναι το μεσοδιάστημα που η σταδιοδρομία απορροφά τον χρόνο και τον μετατρέπει σε σχέσεις, σπουδές, έρωτες, οικογένεια, παιδιά και ότι ήθελε προκύψει.
Η Άννα πέρασε από όλα τα στάδια. Έκανε κύκλους και στροφές, ακόμη και αναστροφές και ήταν γεμάτες οι σελίδες του κάθε κεφαλαίου της ζωής της.
Η κόρη της έφυγε πέρυσι για σπουδές και αν και στην αρχή δυσκολεύτηκε πολύ, η Άννα τώρα δεν κοιμόταν πια στο κρεβάτι της μικρής μέσα στα αναφιλητά. Ο ύπνος ερχόταν παρέα με τους εφιάλτες και τα όνειρα κάθε μάνας που της λείπει το πιο σημαντικό κομμάτι του είναι της. Το παιδί τώρα ήταν καλά και το τακτοποιημένο της δωμάτιο την περίμενε.
Η πρόσκληση για κοινές διακοπές με τις φίλες στο νησί των παιδικών της χρόνων, ήταν μια άτυπη επιστροφή στην φωλιά που τους είχε φιλοξενήσει όταν ήταν κι αυτές στα σπάργανα της ανεξαρτητοποίησης τους.
Εκεί δειλά μα με το θράσος της νιότης άνοιξαν τα φτερά τους και αντιμετώπισαν ό,τι σύννεφο τόλμησε τότε να σταθεί εμπόδιο στην δική τους αναζήτηση για ηλιόλουστο και μπλε ουρανό.
Ρόδινα δεν κύλισαν όλα στην ζωή της Άννας, όμως την βρήκε την άκρη ώσπου ήρθε το παιδί και κατάλαβε πόσο αστεία ήταν τα προβλήματα της πριν.
Αγάπη και αγάπη και μόνο αγάπη είχε να θυμάται σε αυτό το κοινό τους μεγάλωμα και όταν είδε πως τα φτερά της είχαν δυναμώσει στάθηκε εκεί, σιωπηλός παρατηρητής και με κομμένη την ανάσα σε κάθε βήμα της μικρής παρακαλούσε να πάνε όλα καλά.
Σταθερή παρουσία που διακριτικά περίμενε να της ζητηθεί και τότε έδινε στο βλαστάρι της τροφή για να πάρει δύναμη, παρότρυνση να αντιμετωπίσει το άγνωστο και θάρρος για να προχωρήσει σε ότι καινούριο ανοίγονταν στο δρόμο της.
Τα σοκάκια του νησιού ελάχιστα είχαν αλλάξει και ότι διαφορετικό ήταν ευτυχώς για καλό. Τα σπίτια των γιαγιάδων είχαν γίνει παραδοσιακά καταλύματα και οι τυρόπιτες στον ξυλόφουρνο, παραδοσιακά ντελικατέσεν.
Τα γέλια από την αυλή του σπιτιού της έφεραν στην μνήμη της τις δικές της δεκαεξάχρονες αναζητήσεις που μαζί με τις ίδιες φίλες, κάτω από την ίδια μουριά κοιτούσαν τα χελιδονάκια να στήνουν ξανά και ξανά κάθε χρόνο την φωλιά τους για να στεγάσουν την νέα τους ζωή.
Μαρία Αϊβάζη Ζαγόρα
Βιογραφικό Μαίρη Αϊβάζη Ζάγορα
Η Μαρία Αϊβάζη γεννήθηκε και μεγαλώνει… όχι και πολύ στο χωριό Κοσκινού της Ρόδου. Μητέρα της Μίκας 19 ετών ,της Αναστασίας 13 ετών και σύζυγος Μάριου Ζάγορα του επιπλοποιού. Η αγάπη για την συγγραφή ήρθε πολύ νωρίς ξεκινώντας με ποιήματα στα σχολικά χρόνια , ραβασάκια και πειραχτικά στιχάκια στην εφηβεία διηγήματα, θεατρικά και η έμπνευση ευτυχώς ακόμη καλά κρατεί. Η αγάπη για την παράδοση είχε ως αποτέλεσμα την συγγραφή θεατρικών έργων και παραστάσεων στην ντοπιολαλιά των χωριών Κοσκινού, Ασκληπειού, Κρεμαστής. Το παιδικό παραμύθι Μαλαματένια έχει βραβευθεί σε διαγωνισμό από τις εκδόσεις Anima και το ποίημα «Επιστροφή Φωνάζουν» για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα πήρε διάκριση από την Unesco Πειραιώς και Νήσων. Έχει πάρει μέρος σε ποιητικές και συλλογές διηγημάτων και έχεις γράψει παιδικά θεατρικά, επιθεωρήσεις και διασκεύασε την αρχαία τραγωδία Εκκλησιάζουσες και το διήγημα του Ροϊδη Ψυχολογία Συριανού Συζύγου». Το θεατρικό «Της Βαβυλωνίας το «Νυφοπάζαρο Τουρλού Τουρλού» με ντοπιολαλιές από Αρχάγγελο, Αφάντου, Έμπωνα Κάλυμνο Κρεμαστή, Κρητηνία Κάρπαθο,Σύμη είναι προ των πυλών. Άγνωστες οι επιθυμίες της πένας και η όρεξη για αναζήτηση και περιπλάνηση στον κόσμο της συγγραφής ευτυχώς δεν σταματάει πότε. Είναι μέλος της Λέσχης Ανάγνωσης του Κέντρου Λογοτεχνών Ρόδου, της Λέσχης Δημιουργικής Γραφής «Αγέρι Γραφής» και της Φιλόμυθου Λέσχης Ανάγνωσης Παιδικής και Εφηβικής Λογοτεχνίας Τα καλύτερα έρχονται.


Comments
Post a Comment